TOP VERHALEN

Een sprookje dat uitkwam

Geplaatst door de hofdame, 22 mei 2012.

Het verhaal van een van onze prinsessen

Sprookjes!?

sprookje relatie Lang, lang geleden geloofde ik in sprookjes. Ik trouwde jong en dacht dat alles vanzelf zou gaan. Helaas, na tien jaar samen, waarvan zeven jaar huwelijk en een kind van twee kwam hier een einde aan. Het sprookje viel in duigen en ik dacht nooit meer gelukkig te kunnen worden.

Dit bleek echter helemaal niet zo te zijn. Nog voor de scheiding was uitgesproken stond de volgende prins op de stoep. Een goede vriend werd ineens meer en hij was een leuk maatje voor mijn dochter. Ik had weer mijn hoofd in de wolken en dacht dat het niet meer stuk kon.

Eens vertoonde de relatie grote scheuren en liep stuk. Na deze prins volgden nog vele andere prinsen, voor langere of kortere tijd. Ik werd een meester(es) in het beëindigen van relaties. Op een goede manier. Maar toch was ik ook hier niet gelukkig mee, ik wilde ze niet stoppen, ik wilde juist een prins die zou blijven!

Verhuizen

Omdat ik al meer dan mijn halve leven in het huis woonde waar al die prinsen hun opwachting maakten besloot ik te verhuizen. Ik verwachtte niet meer dat de ware liefde trippel trappel trip voorbij zou komen en als ik daar zou blijven wonen zou ik doodgaan; van verveling of van ouderdom. Ik verhuisde in eerste instantie naar een klein hutje op een camping, eerst eens de kat uit de boom kijken. Ook hier verhuisde een prins mee naartoe en die ook weer vertrok. Dit hielp dus niet.

Weer… verhuizen

Na twee strenge winters wilde ik weer een huis van steen, zo eentje die de wolf niet om zou kunnen blazen met zijn koude adem. Ik verhuisde naar een dorpje met allemaal oude mensen. Ondanks de wens dat ik me niet meer zou vervelen kwam ik in een dorp waar nu net dát heel goed mogelijk is. Gelukkig stond mijn jeugdliefde ineens op de stoep en zo maakte het volgende vriendje, die ook ooit de eerste was, zijn opwachting. Ik jubelde alles bij elkaar en dacht werkelijk dat de cirkel rond was. Na drie maanden fladderden de oude vlinders weg om nooit meer terug te komen. Helaas.

Een droomrelatieworkshop…?

Toen kwam ik op de een of andere manier in aanraking met het digitale boekje van Neva en Maaike. Toeval? Hoe herkenbaar: prinsen die kikkers bleken te zijn, allerlei oude overtuigingen die dwars lagen en een inmiddels zeer onduidelijke wensenlijst. Ik was aangenaam verrast door de volledige uitvoering van de dames. Mail van de hofdame, uitnodigingen in kleur en stijl. Om overtuigingen het hoofd te bieden en mijn wensen nu eens goed te formuleren leek het mij goed om een workshop te volgen. Samen met elf andere fantastische vrouwen (hoe bestaat het dat daar geen leuke prins aan vast zit?) herkenden we veel van elkaars overtuigingen en hadden we veel pret bij het formuleren van onze ideale relatie.

Alleen de relatie beschrijven? Niet een pietsje de prins invullen (groot, knap, lekker, rijk, met paard of bolide)? Nee, heel streng waren Neva en Maaike. Alleen de relatie, want zo gaf je alle prinsen een kans en niet alleen de blonde.

Na een meditatie beschreef ik een relatie die ik normaal gesproken saai genoemd zou hebben. Samen douchen, koffie drinken, de dag doornemen, veel praten en een beetje rondkeutelen.

‘Visie op de toekomst’

visie
op droomrelatie Een andere opdracht was om een visionboard te maken. Nu terugkijkend, val ik van verbazing overeind hoe accuraat dit in werkelijkheid tot leven is gekomen. Er staat een bank op met allemaal kussentjes en glaasjes en kaarsjes in allerlei kleuren. De prins heeft een huis met wel andere kleuren, maar dan veel kleuren en warmte. Er staat een ouderwets zakhorloge op en ik weet niet zo goed meer waarom. Het huis van de prins hangt vol met klokken. Er staan pannen op en hij vind het heerlijk om voor ons te koken en te zorgen. Het koffieapparaat is ook echt ons ding, we drinken graag en veel koffie. Het kerstservies met tekeningen van "blond" is bijna wat hij als servies (onder andere) in de kast heeft staan. En zijn familie heeft me al geestelijk voorbereid op de veelheid kleur en spullen die met kerst het huis ingedragen wordt. Er staan twee handen op die elkaar met de pinken vasthouden. We vinden het heerlijk om hand in hand te lopen. Het plaatje van de witte man-engel waar een vrouw tegenaan leunt lijkt op ons. We ontspannen graag. Soms met een glaasje (er staat er eentje op). Het is heerlijk om elkaar te masseren en er is een hartje dat geknipt is uit vuurwerk. Passend :). Een plaatje van de "school of life" geeft weer dat we allebei zijn gevormd door ons leven. Dat bepraten we uitgebreid omdat dat ons gemaakt heeft tot wie we zijn. Er staat nog de tekst "dream marriage". Wie weet....

De ontmoeting

Het duurde even voor er een prins op mijn pad kwam. Eerst had ik mijn visionboard verstopt onder mijn bed, niet handig natuurlijk. Maar na een paar maanden wisselenden een aantal prinssessen hun ervaringen uit en met de aanmoedigingen van Neva daarbij besloot ik de visionboard af te stoffen en op te hangen. Binnen een paar weken zat ik op een verjaardag. Ik was uitgenodigd naast wat familie. Maar omdat ik later kwam was bijna iedereen al weg, alleen Jan was er nog. Omdat ik er een tijdje was om spelletjes met de meisjes (ik zorgde af en toe voor 2 jongedames) wilden ze nu natuurlijk ook weer spelletjes doen. Dus zaten we braaf op de bank, aan de koffie, spelletjes te doen met de meiden. Gezellig, huiselijk.

Bij het weggaan bleek hij hetzelfde gevoel te hebben als ik (hoorde ik later). Ik voelde een constant soort tintelen in mijn lijf aan de kant waar hij zat. Ondergronds sloegen de vonken over. Eigenlijk wilde hij me uitnodigen om nog ergens een hapje te gaan eten ofzo, maar in het licht van de verjaardag en het moment was het toch een rare vraag. Dus loste hij dit op door een mailtje te sturen. Waarop ik weer reageerde. Waarop binnen een dag 30 mailtjes en 15 sms'jes werden verstuurd. En waar na 2 dagen gelijk het eerste afspraakje volgde.

Het klopt gewoon…

Sinaasappels persen, wordfeuden, wakker worden, boodschappen doen. Hoezeer we ook aan de buitenkant niet lijken te passen, aan de binnenkant voelt het helemaal goed en kloppend. Sinaasappels persen we niet maar we drinken koffie op bed als ontbijt (hoe passend ;). Wordfeuden heb ik pas sinds kort ontdekt en hij helpt met woorden vinden. Al kletsend over van alles en nog wat in slaap vallen en wakker worden doen we graag samen, ook al is het midden in de nacht. Zowel het in slaap vallen als het wakker worden :) En op welk tijdstip ook, we kletsen gewoon verder. Snurken kunnen we gelukkig allebei, dat is geen probleem. Boodschappen doen en winkelen vindt de prins heerlijk, zelfs nog leuker dan ik dat vind. We keutelen wat af zo.

De prins is reuze handig en heeft al een lekkende verwarming in mijn huisje gerepareerd. Dat is fijn zeg. Samen klussen is ook leuk, blijkt. Gelukkig woont hij maar twintig minuten rijden verderop. Doordat mijn ‘lach’-werk zich concentreert in de weekenden is het heerlijk elkaar ook op gewone doordeweekse dagen te kunnen ontmoeten. Samen opstaan, koffie drinken, en naar het werk gaan heeft echt zijn charme. Ook samen op de kinderen van zijn broer passen (dit waren mijn 'zorgenkindjes') is gezellig. Op Koninginnedag met oranje hoedje en blouse mee in de optocht. Wat ik vreselijk vond, blijkt leuk te zijn.

Het gekke is dat ik nog tijd overhoud om gemiddeld vijf keer per week te lachen.

... Maar we zijn niet verliefd (huhuh)

Nee, we zijn niet verliefd, zeggen we, maar we denken wel de hele dag aan elkaar, blijkt uit de tenminste vijf what'sappjes gedurende de dag en iedere avond even bellen als we niet bij elkaar zijn. Ook al zijn we verschillend, we denken over veel dingen hetzelfde of in eenzelfde richting. Natuurlijk moeten we wennen. Hij aan een vrouw die haar eigen chaotische leven heeft, veel op pad is en niet achter hem aan draaft en ik aan een man die behoefte heeft aan structuur en kalm, ondersteunend en ontzettend lief is. Ik ben ontzettend graag bij hem en hij is dat bij mij. Ook al vinden we het heerlijk om elkaar een of twee dagen even niet te zien, het verlangen wordt dan alleen maar weer groter. Ruziemaken hebben we een hekel aan, maar praten over wat ons bezig houdt vinden we heerlijk. Het gevoel zit diep en voelt vertrouwd, stabiel en veilig. Hoe meer we elkaar zien, hoe meer dit gevoel zich verdiept.

Saskia van Velzen, Lachcoach – zie www.voeljeblij.nl

Wil je ook zo een verhaal kunnen vertellen? Kom naar onze training en ontdek de shortcut naar je droomrelatie.



Reageer op dit artikel